تبدیل معارف بلند توحیدی به زبان زیست کودک؛ راهکارهای عملی مادرانه در پژوهش برگزیده جشنواره «بانوی کرامت»

پژوهشگر برگزیده جشنواره «بانوی کرامت» با تأکید بر ضرورت گذر از دینداری تکلیفی و هراس‌محور، از تدوین چهار راهبرد عملیاتی و تلفیق آموزه‌های توحیدی با روان‌شناسی رشد برای تبدیل توحید به تجربه زیسته و رفتارساز در کانون خانواده خبر داد.

به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران، خانم ساره حسینی‌پور از مدرسه علمیه فاطمه بنت‌الرسول «علیهاالسلام» بندر جاسک، در بخش «مقالات کوتاه» جشنواره «بانوی کرامت» با ارائه اثر پژوهشی با عنوان «پرورش کودکان موحد و راهکارهای عملی مادرانه» موفق به کسب رتبه برگزیده شد. متن کامل گفت‌وگو با این پژوهشگر حوزه علمیه خواهران به شرح زیر است:

چه گره‌ای در واقعیت جامعه و خانواده باعث شد این موضوع را برای پژوهش انتخاب کنید؟

حسینی‌پور: گره اصلی، «شکاف میان باورهای ذهنی دین با واقعیت زیست کودک» در هجوم جریان مدرنیته، مصرف‌گرایی و رسانه‌های مادی‌گراست. در واقعیت امروز جامعه مشاهده می‌شود که دینداری گاهی صرفاً به‌شکل تکالیف خشک، حساب‌وکتاب یا ترس و تنبیه به کودک عرضه می‌شود که پیامد آن شکنندگی اعتقادی در مواجهه با شبهات فکری و آسیب‌های اجتماعی است.

از سوی دیگر، بسیاری از مادران دغدغه‌مند، علی‌رغم انگیزه دینی بالا، از تبدیل معارف بلند توحیدی به «زبان روزمره، عاطفی و رفتاری متناسب با روان‌شناسی رشد کودک» عاجزند. این پژوهش برای پر کردن این خلأ و تبدیل مفهوم انتزاعی توحید به یک «تجربه زیسته، امن و آرامش‌بخش خانوادگی» انتخاب شد.

آیا پژوهش شما یک تحقیق کاملاً نظری بود یا به یک راهکار عملیاتی و کاربردی در ذیل موضوع کلی پژوهشی رسیدید؟

حسینی‌پور: خیر، این تحقیق کاملاً هدفمند بوده و ماهیتی «کاربردی و رفتارساز» دارد. پژوهش توانسته است نظریات کلان قرآنی و روایی (مانند محبت به خالق، معیت و حضور خدا، تفکر در آفرینش و رضا به قضا) را با نظریات نوین روان‌شناسی (نظیر یادگیری اجتماعی و الگوبرداری باندورا) تلفیق کند و به ۴ راهکار کاملاً عملیاتی مادرانه تنزل دهد:

۱. الگوی قصه‌گویی عاطفی برای پیوند قلبی با خدا؛

۲. شیوه تغییر نظارت بیرونی به خودکنترلی درونی در موقعیت خطاهای روزمره؛

۳. راهبرد پاسخگویی به پرسش‌های فکری و تقویت پرسشگری عقلانی؛

۴. فن آرام‌سازی کلامی و رفتاری در بن‌بست‌ها و بحران‌های خانه با تکیه بر توکل عینی.

خروجی پژوهش شما چقدر قابلیتِ تبدیل‌شدن به محصول (مانند کتابچه تبلیغی، بسته آموزشی یا محتوای رسانه‌ای) را دارد؟

حسینی‌پور: قابلیت تبدیل‌شدن این پژوهش به محصول بسیار بالاست و به‌راحتی می‌تواند در سه قالب زیر عرضه شود:

الف) کتابچه راهنمای مادران (فلش‌کارت): شامل سناریوهای رفتاری (مثلاً: وقتی کودک وسیله‌اش گم شد یا درباره خدا سؤال کرد، مادر دقیقاً چه بگوید و چه واکنشی نشان دهد).

ب) پادکست یا بسته‌های صوتی کوتاه‌مدت تربیتی: ضبط صوت‌های کوتاه چنددقیقه‌ای ویژه مادران در بستر پیام‌رسان‌ها برای بازگویی قصه‌های توحیدی و زیست مؤمنانه در خانه.

ج) بسته کارگاهی و درس‌نامه مهارتی برای مبلغان خواهر: جهت تدریس در کارگاه‌های مهارت‌افزایی خانواده، نشست‌های اولیا و مربیان و جلسات فرهنگی مساجد و مدارس.

اگر یک جمله خطاب به بانوان طلبه‌ای که هنوز تردید دارند وارد عرصه‌های جدی پژوهشی شوند داشته باشید، آن جمله چیست؟

حسینی‌پور: پژوهش برای بانوی طلبه یک سنگرِ ترجمه زنده و مادریِ معارف اهل‌بیت «علیهم‌السلام» به زبان دردهای واقعی و نیازهای تربیتی نسل امروز است؛ پس نگذارید گنجینه‌های دین در کنج کتاب‌ها حبس بماند.

نقش جشنواره‌هایی مانند بانوی کرامت را در شکستن حصار پژوهش‌های تکراری و ورود به عرصه‌های نوآورانه چگونه می‌بینید؟

حسینی‌پور: جشنواره‌هایی نظیر «بانوی کرامت» نقشی بسیار مؤثر و جهت‌دهنده دارند؛ چراکه:

الف) تغییر جهت از محفوظات به مسئله‌محوری: این جشنواره‌ها می‌توانند پژوهشگر را از تکرار مباحث کتابخانه‌ای صرف به سمت پاسخگویی به مسائل عینی جامعه و نظام مسائل زن و خانواده سوق دهند.

ب) ایجاد جسارت علمی در میان‌رشتگی: فرصتی فراهم می‌کنند تا طلاب خواهر بدون هراس، به پیوند مبارک میان معارف وحیانی و فقهی با دستاوردهای علوم تربیتی و روان‌شناسی روز دست بزنند.

ج) هویت‌بخشی و الگوسازی: با دیده‌شدن و داوری دقیق این آثار، نسل جدیدی از پژوهشگران نوآور حوزوی تربیت می‌شوند که احساس می‌کنند خروجی قلم آنان گرهی واقعی از زندگی مردم و مادران را باز می‌کند.

انتهای پیام/

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha