استاد حوزه با اشاره به معنای عمیق زیارت و اشتیاق متقابل میان زائر و مزور، گفت: همان‌گونه که در زیارت حضرات معصومین(علیهم‌السلام) توفیق سلام دادن، نشانه‌ای از توجه و شفقت امام است، در نسبت میان مردم و ولایت فقیه نیز باید رابطه‌ای فراتر از یک پیوند سیاسی را دید؛ رابطه‌ای از جنس محبت، پدر و فرزندی و انس قلبی که در لحظات حساس، خود را در قالب حماسه و همبستگی اجتماعی نشان می‌دهد.

به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه علمیه خواهران/ هرمزگان، حجت‌الاسلام والمسلمین رحمانیان، استاد حوزه، در جلسه‌ای که در مدیریت حوزه علمیه خواهران هرمزگان برگزار شد، با تبیین ابعاد معنوی زیارت و جایگاه ارتباط قلبی میان مؤمن و معصوم اظهار داشت: وقتی پدری کودک خود را بر دوش می‌گیرد و او را به سمت حرم می‌برد، در حقیقت مایه می‌گذارد تا فرزند به «سرای شفقت و مهربانی» برسد. او این تصویر را تمثیلی از حال زائر دانست که در آن، امام(علیه السلام) زائر را طلب کرده و به او اذن حضور بخشیده است.

وی با اشاره به روایات و مضامین زیارتی افزود: در بسیاری از دعاها و زیارت‌ها، این معنا دیده می‌شود که گویی ما به زیارت نمی‌رویم، بلکه این امام است که ما را می‌طلبد. از همین رو، سلامی که زائر بر معصوم(علیهم السلام) عرضه می‌کند، در حقیقت پاسخی است به دعوت و توجه آن بزرگوار. این توفیق که انسان بتواند در حرم اهل‌بیت(علیهم السلام) سلام کند، خود نشانه‌ای از عنایت و لطف الهی است.

استاد حوزه در ادامه با استناد به برخی ادعیه و مضامین روایی تصریح کرد: در برخی متون زیارتی آمده است که امام، کلام زائر را می‌شنود و سلام او را پاسخ می‌دهد. با این حال، اگر انسان در ظاهر نتواند این پاسخ را دریافت کند، جایگزین آن «مناجات» و خلوت عاشقانه با حضرت است؛ حالتی که در آن، انسان به نوعی انس و حضور قلب می‌رسد و همان لحظه را پاسخ سلام خود می‌بیند.

حجت‌الاسلام والمسلمین رحمانیان با اشاره به ظرفیت این نگاه برای تبیین جایگاه ولایت فقیه نیز گفت: می‌توان همین منطق را درباره نسبت مردم با مقام ولایت فقیه توضیح داد. آن‌چه در جامعه شکل می‌گیرد، صرفاً یک رابطه سیاسی میان رهبر و پیرو نیست، بلکه پیوندی عمیق‌تر و عاطفی‌تر است؛ پیوندی شبیه رابطه پدر و فرزند که در طول سال‌ها در متن زندگی مردم شکل گرفته و ریشه دوانده است.

حدیثی از امام رضا (علیه السلام) در این زمینه می‌فرمایند: "اَلْإِمَامُ اَلْأَمِینُ اَلرَّفِیقُ وَ اَلْوَالِدُ اَلشَّفِیقُ وَ اَلْأَخُ اَلشَّقِیق" (الاحتجاج ج ۲، ص ۴۳۳)(امام، امین، همراه، پدر مهربان و برادر دلسوز است). این حدیث به زیبایی، عمق این رابطه را که فراتر از تشریفات سیاسی است، بیان می‌کند.

وی ادامه داد: این انس و محبت، وقتی به مرحله‌ای از عمق می‌رسد، در بزنگاه‌ها خود را در قالب خروش و حماسه نشان می‌دهد. اگر مردم در دفاع از ارزش‌ها و در صحنه‌های مختلف همراهی نشان می‌دهند، این تنها یک واکنش سیاسی نیست، بلکه برخاسته از همان پیوند قلبی و ایمانی است که میان امام و امت شکل گرفته است.

حجت الاسلام والمسلمین رحمانیان با تأکید بر اینکه باید این رابطه را به‌درستی تبیین کرد، خاطرنشان ساخت: امام و امت، رابطه‌ای از جنس محبت، شفقت و هم‌پیوندی دارند؛ رابطه‌ای که با تعبیر صرفاً سیاسی قابل توضیح نیست. اگر این پیوند عمیق در جامعه فهم و تقویت شود، آثار آن در وفاداری، همدلی و حضور مردم در صحنه‌های مختلف بیش از پیش نمایان خواهد شد.

وی در پایان با دعا برای تقویت این محبت و ارتباط معنوی، تصریح کرد: امید است خداوند متعال محبت قلبی میان امام و امت را بیش از پیش در دل‌ها مستحکم کند و توفیق ادای دین نسبت به این پیوند الهی را به همگان عنایت فرماید.

تبیین رابطه امام و امت در پرتو تشبیه پدر و فرزند؛ از زیارت معصومان تا پیوند قلبی با ولایت فقیه

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha