کاهش ولادتها در سالهای اخیر، افزایش فاصله میان ازدواج و تولد فرزند نخست و چشمانداز کاهش جمعیت دانشآموزی، نشانههایی از تغییر جمعیتی در ایران است؛ تغییری که به نظر میرسد بیش از آنکه با مشوقهای مقطعی فرزندآوری قابل مدیریت باشد، به حل مجموعهای از مسائل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جوانان و تقویت امید آنان به آینده نیاز دارد.
