نماز بی‌روح، عامل بی‌تفاوتی اجتماعی است

استاد حوزه در نشست تدبر در قرآن کریم که با موضوع سوره ماعون برگزار شد، با تأکید بر اینکه سوره ماعون نمازگزارانی را که از حقیقت عبادت و مسئولیت اجتماعی غافل‌اند، «مکذّبان واقعی دین» می‌خواند، گفت: نماز بی‌روح، انسان را به ورطه دنیاگرایی و بی‌تفاوتی در برابر نیازمندان می‌کشاند.

به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/فارس، خانم رقیه حامل استاد حوزه در نشست تدبر در قرآن کریم که با موضوع سوره ماعون و با حضور طلاب در مدرسه علمیه تخصصی الزهرا (س) گراش برگزار شد، گفت: مراد از «دین» در این سوره، آیین و برنامه‌ای است که ضامن سعادت بشر بوده و مؤمنان در برابر آن خاضع و مطیع هستند. وی افزود: در این سوره، سخن از تکذیب دین به معنای انکار حقانیت آن در رساندن انسان به سعادت است و عبارت «أَرَءَیتَ» در ابتدای سوره، نگاه مخاطب را به این حقیقت جلب می‌کند.

استاد حوزه بیان کرد: سوره ماعون برای معرفی «مکذِّب» (تکذیب‌کننده دین)، به دو سیره رفتاری او اشاره می‌کند؛ کسی که یتیم را از خود می‌راند و دیگران را به اطعام نیازمند ترغیب نمی‌کند. این رفتارها نشان می‌دهد که او در عمل به دین اعتقادی ندارد، حتی اگر زبانش به حقانیت آن اقرار کند.

وی با بیان اینکه سوره در گام بعدی به سراغ عامل این تکذیب رفتاری می‌رود، یادآوری کرد: مخاطب سوره برای یافتن مصداق واقعی «مکذِّب دین» به درون جامعه نمازگزاران هدایت می‌شود. درست زمانی که انتظار تهدید مکذّبان می‌رود، با تهدید شدید گروهی از نمازگزاران مواجه می‌شویم.

خانم حامل تهدید نمازگزاران به جای تهدید مکذّبان را حاوی دو پیام مهم دانست و بیان کرد: نخست اینکه مکذّب معرفی‌شده در آیات، از زمره نمازگزاران است و دوم اینکه همین نمازگزار بودنِ توأم با غفلت، او را به ورطه تکذیب عملی دین کشانده است، ذکر واژه «المُصَلّین» به جای ضمیر، نشان می‌دهد که نماز این افراد ریشه و علت آن تکذیب رفتاری است.

وی با اشاره به مفهوم «سهو در نماز» گفت: این افراد نمازگزارانی هستند که گاه از دقت در چگونگی ادای نماز غافل‌اند، اما قرآن با دقت حکیمانه‌ای به جای نسبت دادن غفلت از نماز (عَن صَلاتِهِم سَاهُون)، غفلت در نماز (فی صَلاتِهم سَاهون) را به آنان نسبت داده است.

استاد مدرسه علمیه تخصصی الزهرا (س) گراش، نماز را نماد خداگرایی دانست که انسان را از دنیاگرایی بازمی‌دارد، اما اظهار داشت: برخی نمازگزاران با وجود اقامه نماز، منافع دنیوی خود را بر وظایف انسانی و الهی در قبال یتیمان و مسکینان ترجیح می‌دهند و این وضعیت، آنان را مستحق عذاب الهی می‌کند.

وی افزود: اگر نماز این افراد حقیقی می‌بود، هرگز به تکذیب‌کنندگان عملی دین تبدیل نمی‌شدند. آنچه مورد رضایت پروردگار است، نمازی مقبول و همراه با حقیقت است که با دنیاگرایی جمع نمی‌شود.

خانم حامل در پایان با بیان اینکه سوره ماعون هشداری بزرگ برای دینداران ظاهری است، یادآوری کرد: غفلت از حقیقت نماز به تکذیب رفتاری دین می‌انجامد و چنین نمازی عذاب خدا را به همراه دارد.

وی تأکید کرد: از خود راندن یتیمان و بی‌تفاوتی در اطعام نیازمندان از نشانه‌های بارز تکذیب دین است و وای بر نمازگزارانی که با ریاکاری و منع کمک‌های مالی، زمینه ظهور این اوصاف زشت را فراهم می‌سازند.

انتهای پیام/

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha