کارگاه تخصصی «رواندرمانی یکپارچه اسلامی (IIP)» با هدف بررسی پیوند علوم روانشناختی با آموزههای توحیدی و تبیین ظرفیتهای رویکرد اسلامی در حوزه درمان و با حضور جمعی از استادان، مشاوران و طلاب پژوهشگر در مدرسه علمیه تخصصی حضرت زهرا(سلاماللهعلیها) میبد برگزار شد.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران/یزد، کارگاه تخصصی «رواندرمانی یکپارچه اسلامی (IIP)» با حضور دکتر محمدحسین فلاح، پژوهشگر حوزه اخلاق و روانشناسی اسلامی و جمعی از استادان، مشاوران و طلاب پژوهشگر در مدرسه علمیه تخصصی حضرت زهرا (سلاماللهعلیها) میبد برگزار شد.
دکتر فلاح در این نشست با تشریح پیوند میان برخی رویکردهای درمانی موج سوم، از جمله درمان پذیرش و تعهد (ACT)، و مبانی انسانشناختی اسلام، بر ضرورت توجه به مؤلفههای معنوی و توحیدی در فرایند درمان تأکید کرد.
وی با اشاره به محدودیتهای برخی رویکردهای صرفاً مادیگرایانه در حوزه سلامت روان، اظهار داشت: در درمان یکپارچه اسلامی، توجه به علائم بالینی و مشکلات روانشناختی مراجع، در کنار توجه به جهانبینی، معنا و روایت فرد از زندگی مورد توجه قرار میگیرد.
پژوهشگر حوزه اخلاق و روانشناسی اسلامی با اشاره به مفهوم «تخلیه هیجانی» و ضرورت بازنگری در برخی برداشتهای رایج از این مفهوم، افزود: درمان حقیقی صرفاً به معنای حذف رنج نیست، بلکه باید به انسان کمک کند تا رنج و دشواریهای زندگی را در افق توحید معنا کند و از این طریق، زمینه رشد و تعالی او فراهم شود.
آقای فلاح با اشاره به برخی تکنیکهای مورد استفاده در درمانهای موج سوم، از جمله «گسلش» (Defusion)، خاطرنشان کرد: در رویکرد رواندرمانی یکپارچه اسلامی، این تکنیکها میتوانند در چارچوب مبانی دینی و معنوی بازخوانی شوند و در کنار اذکار، توسل و سایر ظرفیتهای معنوی، به مراجع در فاصله گرفتن از افکار مزاحم و حرکت به سوی روایت توحیدی از زندگی کمک کنند.
وی همچنین با اشاره به واقعه کربلا به عنوان یکی از جلوههای برجسته رنج و ابتلای انسانی، تصریح کرد: بازخوانی صحیح این واقعه در چارچوب تربیتی و درمانی میتواند زمینهای برای تبیین مفاهیمی همچون صبر، معنا، امید و رشد وجودی در مواجهه با رنجهای زندگی باشد.
پژوهشگر حوزه اخلاق و روانشناسی اسلامی با تأکید بر نقش حوزههای علمیه در توسعه رویکردهای بومی در علوم انسانی، گفت: حوزههای علمیه میتوانند با بهرهگیری از ظرفیتهای علمی و دینی خود، در استخراج و توسعه رویکردهای اسلامی در حوزه روانشناسی نقشآفرین باشند و زمینه تقویت مرجعیت دینی در مواجهه با مسائل و بحرانهای روانی و اجتماعی را فراهم کنند.
آقای فلاح افزود: مشاور مسلمان باید ضمن بهرهگیری از دستاوردهای علمی، با برخورداری از بصیرت دینی و شناخت مبانی انسانشناختی اسلام، به مراجع کمک کند میان افکار و هیجانات مزاحم و هویت توحیدی خود تمایز قائل شود و مسیر رشد و تعالی را دنبال کند.
در بخش پایانی این کارگاه، تعدادی از کیسهای بالینی در فضایی تعاملی مورد بررسی قرار گرفت و طلاب و مشاوران حاضر، پرسشها و دیدگاههای تخصصی خود را مطرح کردند.
همچنین در این بخش، ظرفیتهای بهکارگیری آموزهها و اذکار الهی در کنار مداخلات شناختی و روانشناختی مورد بحث و بررسی قرار گرفت و بر ضرورت تقویت فعالیتهای علمی و پژوهشی در زمینه روانشناسی اسلامی و تشکیل هستههای پژوهشی تخصصی در مدارس علمیه تأکید شد.
انتهای پیام/
نظر شما