یادداشت| از یادبود تا قصاص؛ تراکم اراده در سایه‌ تجلی ولایت

مدیر حوزه‌ علمیه خواهران استان ایلام در یادداشتی به‌مناسبت چهلمین روز تدفین آقای شهید ایران و خانواده مجاهد ایشان آورده است: ما بزرگداشت را یک سیر پیش‌رونده می‌شناسیم؛ یعنی هر مراسم و هر تجدید پیمان در سایه‌ تجلی ولایت، در واقع تکانه‌ای است که ما را به لحظه‌ قصاص نزدیک‌تر می‌کند.

به‌ گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/ ایلام، متن یادداشت حجت‌الاسلام والمسلمین تمرخانی، مدیر حوزه‌ علمیه خواهران استان ایلام به‌مناسبت چهلمین روز تدفین آقای شهید ایران و خانواده مجاهد ایشان به‌شرح زیر است:

در طریقت مبعوثین، بزرگداشت‌های مستمر، هرگز به عنوان مراسماتی برای تسکین اندوه یا یادآوری صرف تاریخ تعریف نمی‌شوند. ما بزرگداشت را یک سیر پیش‌رونده می‌شناسیم؛ یعنی هر مراسم و هر تجدید پیمان در سایه‌ تجلی ولایت، در واقع تکانه‌ای است که ما را به لحظه‌ قصاص نزدیک‌تر می‌کند. در این تراز، بزرگداشت‌ها نه اسارت در گذشته، بلکه شمارش معکوس به سوی نتیجه‌ قطعی هستند.

ما هر بزرگداشت را به عنوان یک ایستگاه وصول طلب تعریف می‌کنیم. در این مهندسی، بزرگداشت‌ها سه نقش حیاتی در رسیدن به نتیجه‌ قطعی ایفا می‌کنند:

نخست: تبدیل سوگ به تراکم اراده

بزرگداشت‌ها در این مدل، ابزاری برای زنده نگه داشتن عطش انتقام هستند. ما اجازه نمی‌دهیم غبار زمان، شعله‌ انتقام را سرد کند؛ بلکه با هر بار برگزاری مراسمات، اراده‌ی ملّت را بازتولید کرده و آن را صیقل می‌دهیم. این اراده، با هر ایستگاه تجدید اراده، سخت‌تر و قاطع‌تر می‌شود تا در لحظه وقوع قصاص، نه تنها تضعیف نشده باشد، بلکه به دلیل تراکم ایام، به ضربه‌ای سهمگین تبدیل گردد.

دوم: به‌روزرسانی سند طلب تا لحظه‌ی تسویه

در این مسیر، هر یادبود، در واقع یک صورت‌حساب جدید برای جنایتکاران است. ما با هر بار تجدیدِ یاد قائد شهید، به دشمن اعلام می‌کنیم که سند طلب باز گشوده شده و هزینه این بدهی، به دلیل تداوم جنایات و گذرِ زمان، سنگین‌تر شده است. این یعنی بزرگداشت‌ها، زمان را از سلاح دشمن (که امیدوار به فراموشی است) گرفتند و به سلاح ما تبدیل کردند. هر مراسم، گامی است به سوی تسویه حساب نهایی.

سوم: تبدیل یادبود به اهرم سلب آرامش

بزرگداشت‌ها در لایه‌ روانی، به عنوان یک پیام تکرارشونده به دشمن عمل می‌کنند. وقتی جنایتکار می‌بیند که ملّت مبعوث در هر ایستگاه تجدید اراده با عزمی تازه‌تر و هدایتی دقیق‌تر گرد می‌آیند، می‌فهمد که ما فراموش نکرده‌ایم، بلکه در حال آماده شدن هستیم. این استمرار، ترس از آینده را در دل دشمن پایدار می‌کند. بزرگداشت‌ها به او می‌فهمانند که هر ایستگاه، در واقع یک گام نزدیک‌تر به لحظه‌ قصاص است و این انتظار وحشتناک، خود بخشی از مجازات او پیش از وقوع قصاص است.

بنابراین، ما بزرگداشت‌ها را به گونه‌ای طراحی کرده‌ایم که هر مراسم، سرمایه‌ای برای لحظه‌ی اجرا باشد. ما با هر بزرگداشت و تجدید بیعت با مقام معظم رهبری حضرت آیت الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای(مدظله‌العالی)، این سرمایه را افزایش می‌دهیم تا در روز موعود، قصاص نه یک واکنش تک‌بعدی، بلکه خروجی یک صبر هدفمند باشد.

در نهایت، اعلام می‌کنیم: بزرگداشت‌های ما، نه برای غرق شدن در اندوه، بلکه برای بیداری برای قصاص است. هر ایستگاهِ تجدید اراده، یک پله نزدیک‌تر، هر مراسم، یک گام سریع‌تر و هر شعار، یک ضربان نزدیک‌تر به نتیجه‌ قطعی. ما با تجلی ولایت، سوگ را به مسیر مستقیم به سوی قصاص تبدیل کرده‌ایم.

انتهای پیام/

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha