به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/ کرمان، خانم شاکری، مدیر مدرسه علمیه نرجسیه سیرجان در گفت‌وگویی با اشاره به سخنان رهبری معظم انقلاب در روز مبعث، درباره نقش حوزه‌های علمیه و طلاب و اساتید برای آشنایی و شناخت بیشتر مردم با این فتنه و عوامل آن، اظهار داشت: همان گونه که رهبری معظم انقلاب در سخنان خود در روز مبعث از مسئله اخیر به عنوان فتنه نام بردند، خطری که در فتنه جدید کشور را تهدید می‌کند، در دو بعد انقلاب و اسلام است، دشمنان در فتنه جدید به دنبال تخریب انقلاب و اسلام هستند؛ لذا یکی از راهکارها، توانمندسازی افراد برای بهبود بخشیدن به اوضاع در هنگام وقوع اتفاقات پرمخاطره است و طلاب حوزه‌های علمیه نیز مانند سایر اقشار جامعه می‌توانند با مشارکت در دو حیطه علمی و عملی در بحران‌ها به دولت و سایر نهادها یاری برسانند. لذا نقش طلاب در مسیر توانمندسازی اجتماعی، فرهنگی و دینی جامعه بسیار حائز اهمیت است.

مدیر مدرسه علمیه نرجسیه سیرجان با تأکید بر ضرورت برنامه‌ریزی حوزه‌های علمیه، گفت: بر این اساس ایجاد زمینه مناسب از سوی حوزه‌های علمیه جهت برنامه‌ریزی و سازماندهی هر چه بهتر فعالیت‌ها و برنامه‌ها به منظور رشد و تعالی طلاب در ابعاد مختلف جهت آگاه‌بخشی به مردم، ضرورت دارد.

خانم شاکری درباره نقش طلاب و حوزه‌ها برای مقابله با عوامل فتنه(لیدرها و پیاده‌نظام)، شناخت بهتر آنان و روشنگری جامعه، بیان کرد: رهبر معظم انقلاب عواملی اغتشاش را به دو دسته لیدرها و پیاده‌نظام تقسیم کردند؛ برای مقابله با این عوامل فتنه، شناخت بهتر آنان و روشنگری جامعه، طلاب و حوزه‌ها نقشی ایفا می‌کنند.

وی در تشریح اقسام فتنه، بیان کرد: فتنه‌ها را به‌طورکلی می‌توان به دو بخش تقسیم کرد: اول، فتنه‌هایی که آهنگ دینی دارند. دوم، فتنه‌هایی که از آغاز، با شعارهای مادی و دنیوی همراه‌اند. در همه اقسام فتنه کسانی وجود دارند که عاملان اصلی و دست اول را تشکیل می‌دهند.

مدیر مدسه علمیه نرجسیه سیرجان با اشاره به آیات قرآن، یادآوری کرد: کسانی که در راه‌های خطا به‌عمد قدم می‌گذارند، روزبه‌روز به فساد نزدیک‌تر می‌شوند تا به جایی می‌رسند که خَتَمَ اللّهُ عَلَی قُلُوبِهمْ یا طَبَعَ اللّهُ عَلَی قُلُوبِهِمْ. در آیات ابتدای سوره یاسین خداوند می‌فرماید: ما تو را فرستادیم تا مردمی را که انذار و هدایت نشده بودند، انذار کنی. سپس می‌فرماید کسانی هستند که به‌هیچ‌وجه هدایت‌شدنی نیستند. چشم و گوش دارند؛ اما شیطان‌اند: شَیَاطِینَ الإِنسِ وَالْجِنِّ. یعنی اینها در میان انسان‌ها هستند اما در پی گمراه‌سازی و منحرف کردن دیگران‌اند.

خانم شاکری گفت: دسته دوم از عوامل فتنه، افراد ضعیف‌النفس و دنیاپرستی هستند که در پی منافع خود می‌باشند، آن هم نه منافع درازمدتی که برای آن برنامه‌ریزی کرده باشند، بلکه منافع روزمره و همین مزدی که بگیرند و دادی بزنند، سروصدایی راه بیندازند مانند همین اراذل و اوباشی که نمونه آنها همه‌جا پیدا می‌شود. اگر اینها در اوایل کار باشند و هنوز چندان فریب نخورده باشند، ممکن است بر اثر مواعظ، راهنمایی‌ها، با نصیحت هدایت شوند، و حتی گاهی مشکلات مادی دارند که باعث شده به سراغ فتنه‌گران بروند و اگر کسانی به وضعشان رسیدگی کنند دست از کارهای ناروایشان بردارند. پس ممکن است کسانی به دلیل برخوردار نبودن از علم کافی و شناخت صحیح، به کارهای خطرناک دست بزنند یا عامل فتنه شده، در دام فتنه‌گران بیفتند.

وی راه مقابله با عنصر نخست را «آگاهی دادن، روشنگری و افشاگری» دانست و گفت: به طور طبیعی، راه مقابله با عنصر نخست، آگاهی دادن، روشنگری و افشاگری است، تا حق برملا شود و با باطل اشتباه نشود. کار اصلی و اولیه همه انبیا همین است. قرآن، عنوان کلیِ «نذیر» (هشداردهنده) را برای همه انبیا به کار می‌برد: ألَمْ یَأْتِکمْ نَذِیرٌ. این اولین وظیفه‌ای است که هرکسی در زمره وظایف اجتماعی خود، باید بدان عمل کرده، به دیگران هشدار دهد.

خانم شاکری، مسئله دوم را مبارزه با هواهای نفسانی خواند و تأکید کرد: مسئله دوم، مبارزه با هواهای نفسانی و گرایش‌های دنیاگرایانه است. اینجا کار مشکل‌تر است؛ ولی راه مسدود نیست. برنامه‌های کوتاه‌مدت، در اینجا چندان کارایی ندارد؛ بلکه باید دستگاه‌های تربیتی- ارشادی وسیعی، مانند رسانه‌های ملی، روزنامه‌ها و دیگر ابزارها، برنامه‌های درازمدت به کار بندند، تا تربیت صحیح در جامعه پیش برود و گرایش‌های فاسد و حیوانی و شیطانی رشد نکند. این کار، دشوار اما ممکن است و با یک مواجهه و چند کلمه صحبت کردن و مانند اینها، مسئله حل نمی‌شود. باید طراحان برنامه‌های فرهنگی کشور، در این‌باره بیندیشند و به اندازه‌ای که به مسائل اقتصادی مردم اهمیت می‌دهند، به مسائل معنوی، فکری و فرهنگی نیز اهمیت دهند.

مدیر مدرسه علمیه نرجسیه سیرجان وظایفی در این زمینه را برشمرد و گفت: پس اولین وظیفه ما، آگاهی دادن و هشدار دادن است. وظیفه دوم، این است که با روش‌های معقول اسلامی و با رعایت احکام شرعی، آنها را از پرداختن به کارهایی که موجب این فسادها و فتنه‌ها می‌شود، بازداریم. واجب‌ترینِ کارها در این مسیر، کار ایجابی است؛ اینکه در مقابل شبهه‌افکنی آنها، مجالس بحث آزاد داشته باشیم تا پاسخ شبهه‌ها را بدهند و کسانی تربیت شوند که بتوانند جواب بدهند. یعنی مقدمه عمل به این واجب، آن است که افرادی را تربیت کنیم تا بتوانند به همه شبهات پاسخ دهند؛ سپس آنها را به مراکز فرهنگی بفرستیم تا به شبهات پاسخ دهند و حجت بر آنها تمام شود.

وی به عملکرد طلاب و حوزه‌های علمیه در روزهای بعد از خاموش شدن فتنه اشاره و بیان کرد: طلاب و حوزه های علمیه مسئولیت سنگینی در روشنگری جامعه دارند و تا جایی که می‌توانند باید ریشه مشکلات جامعه و نقش مدیران غرب زده و منفعت‌طلب را در پیدایش این مشکلات، شناسایی و شفاف نمایند تا مردم، هوشیارانه و با بصیرت در صحنه حضور داشته باشند و نه‌تنها فتنه‌ها را خاموش کنند، بلکه مانع شکل‌گیری زمینه‌های فتنه و تحقق اهداف شوم دشمن شوند؛ لذا باید از تجربیات گذشته درس آموخت که لازمه پیشگیری از شکل‌گیری فتنه‌های آینده، شناسایی عوامل فتنه است.

خانم شاکری به افزایش فشار اقتصادی در جامعه و سخنان رهبری در حمایت از دولت اشاره کرد و درباره نقش حوزه‌های علمیه در تبیین این سخن رهبری، بیان داشت: روحانیت و حوزه‌های علمیه مسئولیت دارند که از نظام حمایت علمی و عملی کرده و راهبردها و راهکارهای لازم را برای حل مشکلات ارائه دهند. حوزه‌های علمیه موظفند با تکیه بر ظرفیت‌های علمی و تربیتی خود، نه تنها به تبیین گفتمان نظام بپردازند، بلکه با ارائه راهکارهای مبتنی بر اسناد بالادستی مانند قانون اساسی و سیاست‌های کلان، در حل مسائل کشور پیشگام باشند.

وی ادامه داد: حوزه با نقش تربیتی خود، می‌تواند نه تنها به تبیین گفتمان نظام بپردازد، بلکه با فعالیت‌هایی مانند مشارکت طلاب در کاهش آسیب‌های اجتماعی و طراحی الگوهای عدالت‌محور، نشان دهد که روحانیت می‌تواند با حفظ اصالت‌های حوزوی، به بازیگری مؤثر در میزهای حل مسئله تبدیل شود، از جمله با ایجاد چک لیست‌هایی از مسائل دستگاه‌های اجرایی و همکاری نزدیک میان حوزه‌های علمیه و دولت برای حل مسائل می‌تواند یاری‌رسان باشد، لذا با ورود به عرصه حل مسئله با روش‌شناسی دقیق و تعامل با نهادهای اجرایی، نه تنها جایگاه روحانیت تحکیم می‌یابد، بلکه مردم نیز در مورد مسائل اقتصادی توجیه می‌شوند.

خانم شاکری با اشاره به نقش آحاد جامعه در روشنگری، جهاد تبیین و تمدن نوین اسلامی، گفت: این مأموریت بیشتر متوجه جوانان دانشجو و هیئات دانشجویی و طلاب و افراد روشنفکر است. در حقیقت، این اتفاق از یک طرف نشان می‌دهد که صحنه اصلی این موضوع ابهام‌آفرینی و غبارآفرینی ذهن و اندیشه و فکر جامعه جوان ماست و بعد عموم جامعه است و از طرف دیگر، ظرفیت حرکت و مبارزه و مواجهه با این صحنه هم در دل جمعیت جوان و دانشجویی ماست؛ یعنی مجموعه دانشجویی ما ظرفیت حرکت‌های بزرگ برای روشنگری‌های جدی و خنثی کردن حرکات دشمن را دارد. بنابراین، توجه به این مأموریت و مسئولیت به جوانان نشان دهنده ظرفیت بزرگی است که در جمعیت دانشجویی و طلاب ما وجود دارد.

مدیر مدرسه علمیه نرجسیه سیرجان بیان کرد: موضوع تبیین و روشنگری جزء اتفاقاتی است که در هر عرصه و صحنه و مقطعی ما با آن مواجه بودیم؛ امّا امروزه به واسطه اینکه تمرکز دشمن در این صحنه است، مواجهه هم باید متناسب با آن باشد. شکل فعلی مواجهه‌های جریانات انقلاب و مجموعه‌های دارای مسئولیت در این عرصه چه بخش‌های حاکمیتی و چه بخش‌های مردمی شکل جهادی ندارند. آن اتفاقی که ما در این صحنه‌ها می‌بینیم، حرکتی عادی برای موقعیت‌های عادی است؛ امّا این شکل کفایت نمی‌کند.

خانم شاکری در توضیح شرایط جهاد تبیین گفت: باید به این نکته توجه داشت که جهاد تبیین و دعوت به تبیین همیشه در جایی اتفاق می‌افتد که ما فضای فتنه‌گون و غبارآلودی داشته باشیم؛ یعنی در فضاهای روشن و واضح که جریان حق و باطل هر کدام نمود خود را دارند، آنجا میدان مواجهه‌ای است که عمدتاً سخت است. فضا وقتی فتنه‌گون می‌شود که ما در آن فضا ابهام در تشخیص حق و باطل داریم و اتهاماتی مطرح می‌شود که باورهای مردم و بعد اراده مردم تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

وی در پایان با تأکید بر مسئولیت همگانی، یادآوری کرد: تک تک آحاد جامعه در برابر روشنگری مردم و خون‌های ریخته شده شهدا مسئولند و باید نقش خود را به خوبی ایفا کنند.

انتهای پیام/