به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/مازندران، مطهره فغانی لمراسکی، معاون فرهنگی مدرسه علمیه قدسیه بهشهر در گفت‌وگویی بیان کرد: فرهنگ انتظار یکی از عمیق‌ترین و پویاترین مفاهیم در معارف اسلامی است که اگر به‌درستی فهم و تبیین شود، می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری شخصیت فردی و سامان‌یابی حیات اجتماعی ایفا کند. انتظارِ ظهور امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف به معنای چشم‌دوختن منفعلانه به آینده نیست، بلکه نوعی باور آگاهانه و مسئولیت‌ساز است که انسان را به خودسازی، مراقبت از رفتار و پایبندی به ارزش‌های اخلاقی فرا می‌خواند. فردی که خود را منتظر می‌داند، می‌کوشد در گفتار، کردار و نیت‌های خود به عدالت، صداقت، امانت‌داری و رعایت حقوق دیگران نزدیک‌تر شود، چرا که انتظار واقعی با اصلاح نفس و دوری از گناه معنا پیدا می‌کند.

وی گفت: در سطح اجتماعی، فرهنگ انتظار عاملی مهم برای زنده نگه داشتن امید و پویایی در جامعه است. جامعه‌ای که به آینده‌ای روشن و مبتنی بر عدالت ایمان دارد، در برابر مشکلات، ظلم‌ها و نابرابری‌ها دچار یأس و بی‌تفاوتی نمی‌شود. این فرهنگ، روحیه مسئولیت‌پذیری جمعی را تقویت می‌کند و افراد را به مشارکت در اصلاح امور، حمایت از مظلومان، مقابله با فساد و تلاش برای گسترش عدالت اجتماعی سوق می‌دهد. انتظار، نگاه جامعه را از منافع فردی و زودگذر فراتر می‌برد و آن را به سمت آرمان‌های بلند انسانی و الهی هدایت می‌کند.

معاون فرهنگی تأکید کرد: زنده نگه داشتن فرهنگ انتظار همچنین موجب پیوند عمیق‌تر میان ایمان دینی و عمل اجتماعی می‌شود. این فرهنگ به مردم می‌آموزد که زمینه‌سازی برای ظهور، در گرو اصلاح ساختارهای فکری، فرهنگی و اخلاقی جامعه است و هر فرد، در هر جایگاه، سهمی در این مسیر دارد. از این رو، انتظار نه‌تنها یک باور قلبی، بلکه یک رویکرد فعال و سازنده به زندگی است که می‌تواند جامعه را به سمت تعالی، عدالت و همبستگی بیشتر سوق دهد و انسان‌ها را به ایفای نقش آگاهانه‌تر در سرنوشت فردی و جمعی خود ترغیب کند.

خانم فغانی بیان کرد: نقش طلاب در زنده نگه داشتن فرهنگ انتظار و آماده‌سازی جامعه برای ظهور امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف بسیار ویژه و تعیین‌کننده است، چرا که آنها به‌عنوان حاملان دانش دینی و مربیان اخلاقی، هم وظیفه تعلیم و تبیین آموزه‌های اسلامی را دارند و هم باید الگوی عملی برای دیگران باشند. طلاب با مطالعه و فهم عمیق احادیث، تاریخ اسلام و معارف مهدوی، می‌توانند مردم را با ابعاد واقعی انتظار آشنا کنند و اهمیت خودسازی فردی، اخلاقی و اجتماعی را تبیین نمایند. نقش آموزشی آنها محدود به کتاب و درس نیست؛ بلکه طلاب باید با رفتار و اخلاق خود، الگویی عملی از ایمان، صبر، تقوا و عدالت‌خواهی باشند تا اثر فرهنگ انتظار در جامعه ملموس شود.

وی افزود: وظیفه طلاب در این مسیر شامل چند بعد است؛ نخست، تبلیغ و ترویج آموزه‌های مهدوی به‌صورت روشن و قابل فهم برای عموم مردم، به‌گونه‌ای که فرهنگ انتظار به یک باور زنده و عملی تبدیل شود. دوم، هدایت جامعه به سمت اصلاح فردی و اجتماعی از طریق فعالیت‌های فرهنگی، مذهبی و آموزشی است، به‌طوری که مردم نه تنها چشم‌انتظار ظهور باشند بلکه خود نیز در مسیر ساختن جامعه‌ای عادلانه و اخلاق‌محور بکوشند. سوم، طلاب با تقویت روحیه امید، صبر و همدلی میان مردم، مانع از ایجاد یأس و افسردگی اجتماعی می‌شوند و نشان می‌دهند که انتظار واقعی با تلاش و عمل سازنده همراه است. به این ترتیب، طلاب هم آموزگار و مربی هستند و هم چراغ راه جامعه؛ کسانی که با عمل و آموزش خود، فرهنگ انتظار را از یک ایده صرف به یک مسیر عملی و تحول‌آفرین تبدیل می‌کنند.

انتهای پیام/