کارشناس مسائل زن و خانواده، در نشست مجازی قرارگاه بلاغ مبین حوزههای علمیه خواهران لرستان، با تحلیل ابعاد عملیاتی نقش زنان در جنگهای مدرن، بر لزوم استفاده از پنجره «قربانیگری» برای افشای جنایات دشمن و نقش محوری زنان به عنوان «حماسهسازان»، «روایتگران»، «جریانسازان» و عرصه نبرد، تأکید کرد.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران/ لرستان، نشست تخصصی برخط با حضور خانم دکتر علاسوند، کارشناس مسائل زن و خانواده و مدرس حوزه و دانشگاه و با هدف تبیین راهبردهای مقابله با جنگ ترکیبی و تقابل ایدئولوژی، در جمع کادر، اساتید و طلاب حوزههای علمیه خواهران لرستان برگزار شد.
وی در این جلسه با اشاره به اینکه جنگ کنونی خاک به خاک نیست، بلکه ادامه تقابل تاریخی از زمان هابیل و قابیل تا دوران ظهور است، زنان را ابزار مؤثری در این میدان دانست.
تحلیل پنجره نخست: زنان به عنوان قربانی و ابزار افشای جنایت
کارشناس زن و خانواده با اشاره به کنفرانس ۱۹۹۵ پکن و تأکید آن بر ۱۲ عرصه خطر برای زنان، اظهار داشت: یکی از عرصه های نگرانکننده در این سند، جنگ و مناقشات مسلحانه معرفی شده است. در این سند اشاره شده یکی از استراتژیهای کثیف استفاده شده در جنگها، تجاوز به عنف سازمان یافته است؛ اگر چه زنان از این بابت همواره در معرض خطر بودهاند و برای همین اسلام هیچگاه موافق نبوده است که زنان مستقیما وارد کارزار جنگ شوند مگر برای دفاع از خود، اما در دهههای اخیر شکلی از آن یک روش جنگی به منظور تطهیر نژادی محسوب شده است. این مسایل موقعیت زنان در جنگها را به طور ویژه موضوع اسناد بینالمللی کرده است. به همین جهت برملاسازی ابعاد جنگ تحمیلی و تروریستی آمریکا و اسراییل علیه زنان و دختربچهها که این هم فصل دیگری از عرصههای خطیر در سند پکن است موضوع مهمی است.
خانم علاسوند با بیان اینکه زنان جنگ را با آسیبهای خاص خود درک میکنند، به حمله تروریستی به مدرسه میناب به عنوان نمونهای بارز از جنایت جنگی علیه کودکان اشاره کرد و افزود: این حادثه وحشیانه که دختران و پسران بیگناه را هدف قرار داد، خون هموطنان را به جوش آورد و حتی باعث اعتراض در کاخ سفید و مجلسین آمریکا و رسانههای این کشور شد. به همین جهت لازم است ما با توان و به کمک کارهای نمادین و رسانهها موضوع شهادت کودکان بیگناه و قربانیان معصوم را بیشتر مطرح کنیم.
وی وظیفه نمادسازی (مانند نمایش ۱۶۵ کفش و کیف قربانیان) را برای آشکار کردن حقایق به جهانیان ضروری دانست و از وظایف ما عنوان کرد.
پنجره دوم: زنان به عنوان حماسهسازان و روایتگران
خانم علاسوند در ادامه این نشست، به نقش زنان در جنگ رمضان و مدیریت بحران پرداخت و نقش زنان در مدیریت خانه، تدارک سحر و افطار، مراقبت از کودکان و حضور در اجتماعات در دوران جنگ را «حماسهسازی عاطفی» خواند.
وی با تأکید بر اهمیت خبرنگاری و روایتگری زنان در جنگ، بیان کرد: پس از سردی میدان نبرد، توپخانه شایعهسازی فعال میشود. زنان باید با ثبت شجاعتها و روایتگری، مانع تحریف واقعیتها شوند. همانطور که حضرت زینب سلاماللهعلیها با کلام خویش خون شهدای دشت کربلا را زنده نگه داشت و خط تحریف را بست، امروز نیز زنان با قلم و رسانه باید این رسالت را ادامه دهند.
پنجره سوم: تربیت سرباز شجاع و مدیر میدانی (رسالت در دوره پساجنگ)
مدرس حوزه با انتقاد از تربیت نسلی «آفتابمهتابندیده» و نازپرورده، خاطرنشان کرد: سرباز اسلام و اهل بیت کسی است که تحمل سختی را داشته و تابآور است. با روحیه نازپروردگی و تعیش، سرباز تربیت نمیشود، بنابراین یکی از دستاوردهای مهم در دوره پساجنگ تاکید بر پرورش نسلِ شجاع و تاب آور است.
وی در بخش پایانی، بر ضرورت تربیت «مدیران میدانی» تأکید کرد و گفت: حوزههای علمیه نباید همه کارها را خود انجام دهند، بلکه باید مردم عادی را جذب و راهبری کنند. برگزاری دورههای کوتاه بحرانی و فعال کردن بانوان در مواکب، از راهکارهای عملیاتی است.
خانم علاسوند دامه داد: امروزه ما با پدیده مدیران میدانی از میان زنان روبرو هستیم که پیشتر در مواردی مانند موکبهای اربعینی و حوادث داخلی کشور و البته در ضمن انجام مسؤولیتها در سطوح مختلف سیاسی و اداری مدیران موفقی هستند.
وی افزود: مفهوم دیگر زنان استراتژیست است. از جمله دستاوردهای انقلاب تربیت خیل عظیم زنان تحصیلکرده است که امروز بخشی از همین زنان به استراتژیستها تبدیل شدهاند و فضای فکری و فرهنگی این عرصه را مدیریت کرده و مینویسند و تحلیل میکنند. این بُعد از زندگی بخش نخبگی بانوان تربیت شده در عرصه انقلاب که به کار روزهای سخت آن آمدهاند بسیار مهم است.
مدرس حوزه و دانشگاه در پایان با رد برچسب «اقلیت» به جامعه انقلابی، اظهار داشت: حضور سه نسل (نوجوان، جوان و میانسال) معتقد و حتی بانوان مانتویی با روسری، در اجتماعات نشان داد که محجبهها، انقلابیها و عاشقان اهل بیت در اقلیت نیستند. ما آرمانخواهیم و پاساژگرد نیستیم؛ تفریح ما خانوادهمحور است و این بصیرت باید در جامعه نهادینه شود.
انتهای پیام/
نظر شما