به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران، حتما برای شما هم پیش‌آمده که بعد از یک هفته پرمشغله و سخت‌کاری، دلتان بخواهد عصر جمعه را کنار عزیزان و فرزندانتان بگذرانید اما با چهره بی‌حوصله و درهای بسته اتاق نوجوانتان روبرو شوید. حق دارید که خسته یا حتی دل‌شکسته شوید. بااین‌حال فاصله‌ای که امروز بین نسل ما و فرزندانمان افتاده نشانه ناسپاسی آن‌ها نیست، بلکه نشان‌دهنده تغییر زبان ارتباطی آن‌هاست. وقتی دورهمی‌های خانوادگی از یک فرصت برای همدلی به یک رسم خشک و بی‌روح تبدیل می‌شود، طبیعی است که نوجوان برای حفظ هویت مستقل خود از آن فاصله بگیرد. ما به‌عنوان والدین این قدرت و ظرفیت را داریم که با یک بازنگری هوشمندانه و ایجاد فضایی امن، این رشته‌های محبت را دوباره و این بار محکم‌تر گره بزنیم.

پژوهشگران نشریه معتبر سایکولوژی تودی در جدیدترین مقالات خود تفاوت ظریفی میان «عادت» و «مناسک» قائل شده‌اند. عادت یک رفتار فردی مثل نوشیدن چای صبحگاهی است، اما مناسک و رسوم اساساً ماهیتی اجتماعی دارند و در تعامل با دیگران زنده می‌مانند. روان‌شناسانی چون باربارا فیز که سال‌ها روی پویایی خانواده کار کرده‌اند، ثابت کرده‌اند که اگر رسوم خانوادگی انعطاف‌پذیر نباشند، در مواجهه با بلوغ فرزندان کارکرد انسجام‌بخش خود را از دست می‌دهند و به یک شکنجه روانی تبدیل می‌شوند. همچنین امیرالمؤمنین علی (ع) باظرافت بی‌نظیری به ما یادآور می‌شوند که فرزندان خود را به آداب‌ورسوم خویش مجبور نکنید، چرا که آن‌ها برای زمانی غیر از زمان شما آفریده شده‌اند (شرح نهج‌البلاغه ابن ابی‌الحدید، جلد ۲۰، صفحه ۲۶۷). این نگاه دقیق به ما نشان می‌دهد که پافشاری بر اجرای مو به موی رسوم قدیمی نه‌تنها احترام نمی‌آورد، بلکه کانون خانواده را سرد می‌کند و مسیر درست، ایجاد ظرفیت برای پذیرش دنیای جدید آن‌هاست.

مأموریت‌های جدید تعریف کنید

به‌جای اینکه صفر تا صد شب یلدا یا مهمانی‌های آخر هفته را خودتان مدیریت کنید، فرمان را به دست نوجوانتان بسپارید. واگذاری مسئولیت‌هایی مثل انتخاب غذا و پذیرایی مهمانی یا طراحی یک بازی فکری و گروهی جذاب، حس عاملیت و استقلال را در آن‌ها ارضا می‌کند و باعث می‌شود خودشان را صاحب مراسم بدانند نه یک تماشاچی منفعل.

منوی پذیرایی را ترکیب کنید

نوجوانان به دنبال کشف طعم‌ها و تجربه‌های تازه هستند. اجازه دهید در کنار غذاهای اصیل و سنتی شما، آن‌ها هم یک دسر مدرن یا پیش‌غذای جدید برای مهمانان تدارک ببینند. این ترکیب سنت و مدرنیته در سفره، دقیقاً همان کاری است که باید در فضای فکری خانه هم اتفاق بیفتد تا همه اعضا احساس کنند سهمی در این بزم دارند و هنرشان دیده می‌شود.

نقد و ارزیابی مستمر داشته باشید

هر چند وقت یک‌بار کنار هم بنشینید و درباره برنامه‌های روز جمعه یا دید و بازدیدها صحبت کنید. از آن‌ها بپرسید کدام بخش از این رسوم برایشان خسته‌کننده است. این ارزیابی و شنیدن نظرات، به آن‌ها پیام می‌دهد که راحتی آن‌ها برای شما ارزشمندتر از اجرای یک رسم قدیمی است. این همان حفظ حریم و کرامت فرزند است که پایه‌های اعتماد را در خانه محکم می‌کند.

تغییردادن شکل ظاهری سنت‌ها به معنای ازبین‌بردن اصالت آن‌ها نیست. شب یلدا یا عصرهای جمعه همچنان می‌توانند بهانه‌ای قلب‌ها باشند، به شرطی که لباس جدیدی بر تن این رسوم بپوشانیم که اندازه قامت نسل امروز باشد. با کمی صبوری، گشاده‌رویی و دادن فضای مانور به جوان‌ترها، می‌توانیم دورهمی‌های خانوادگی را از یک صحنه تقابل به پناهگاهی امن و پرنشاط برای فرار از فشارهای روزمره تبدیل کنیم.

انتهای پیام/